امید
اگرچه در دلِ این خاک
غم فراوان است
هنوز چشمِ امیدم
به لطفِ باران است
یکشنبه ۱۱ دی ۹۰ :: January 1, 2012
دوشنبه ۵ دی ۹۰ :: December 26, 2011
غم بیکران
مدام یاد تو آرام و مونس جان است
خیالِ خاک، خوش از عطرِ یادِ باران است
به شاخههاى پريشانِ بيد مىمانَد
دلى كه ديده تو را، بیقرار و لرزان است
گر آبروى مرا ريزد اشكِ بىهنگام
دگر چه باك؟ كه كارم گذشته از آن است
بگویمت به صدای بلند زین پس فاش
كه دوست دارمت و اين سخن نه پنهان است
به كفرِ زلفِ سياهِ تو اى پريچهره
هر آنكه داده دل و دين چو من مسلمان است
به راه عشق، ز روزِ نخست خون خورديم
كه گفت اوّلِ اين راهِ سخت، آسان است؟
غم فراق تو را بيكرانه مىبينم
بگو كه آخرِ اين كار را چه پايان است؟
چه چاره مانده براى رها شدن زين درد
به غير مرگ كه اى جان، كليد زندان است
پنجشنبه ۱ دی ۹۰ :: December 22, 2011
برکه و ماهی
منم آن ابرِ سپيدى كه ازين پست رهيده
منم آن بى پر و بالى كه ازين خاک پريده
منم آن شاخهی بیدی که پریشان شد و مجنون
ز خیالت همه شب چشم تَرَش خواب ندیده
منم آن ماهى عاشق كه از اين جوی به آن جو
به هواى تو سفر كرد و به دريات رسيده
منم آن باد سبكبال كه هر صبحدم آرَد
خبرى خوش كه شب پیش ز موی تو شنيده
منم آن بركهی خندانِ خوشاقبال كه پنهان
لب او نيمهشبان بر لب مهتاب رسيده
یکشنبه ۲۰ آذر ۹۰ :: December 11, 2011
صدای پای فرشته
به لطفِ مهرِِ تو در سینهام صفایی هست
به برکتِ قدمت در دلم خدایی هست
هزار دردِ جگرسوز دارم امّا شُکر
به یُمن یادِ تو هر درد را دوایی هست
دلم چو بید در آغوشِ باد میلرزد
هر آنکه دیده تو را، در سرش هوایی هست
از آن دمی که جدا گشت از نیستان نی
ز آه و نالهی او در جهان نوایی هست
بزرگی و کَرَمِ خوانِ عشق بین اینجا
که روبروی تو ای پادشه گدایی هست
نگاه کن به دو چشمِ نشسته در خونم
درون دیدهی خاموش، هایهایی هست
صدای پای تو بود آن که نیمهشب آمد؟
فرشته را مگر ای جان صدای پایی هست؟
چو غنچههای فروبسته گر چه دلتنگم
خیالِ خوبِ نسیمِ گرهگشایی هست
سه شنبه ۲۴ آبان ۹۰ :: November 15, 2011
آب و خاک
ما
آن آب و خاکیم
که پیش از آفرینشِ آسمان و زمین
در هم آمیختیم
این ستارهها و شاخههای تاک
فرزندانِ ما هستند
این روشنی که در چشمهای شب است
یادگارِ اولّین نگاه
و این مستیِ نهفته در خوشههای انگور
میراثِ نخستین بوسهی ماست
خاکِِ تشنه
هیچ سقفی نیست
یکی آسمان است
بلند و بیانتها
هیچ دیواری نیست
یکی بیابان است
دلتنگ و تنها
خاکِ تشنه
خوابِ آب میبیند
دوشنبه ۲۳ آبان ۹۰ :: November 14, 2011
دو برگ زرد و سرخ
تمامِ روز
تمامِ شهر
میدوند و میدوند و میدوند
ولی من و تو
چون دو آینه
خموش و خیره
روبروی هم نشستهایم
تمامِ شب
تمامِ شهر
خسته و نشستهاند
ولی من و تو
چون دو برگِ زرد و سرخ
مست و دل به باد داده
میدویم و میدویم و میدویم
عکس و شعر: دهم نوامبر ۲۰۱۱، لندن
شنبه ۱۴ آبان ۹۰ :: November 5, 2011
شب برفی
من از نهايت آسمانها و كهكشانها خبر ندارم
تنها از ستارهى عاشق و بیخوابى سخن میگويم
كه در كنارِ من است
من از ژرفای درياها و اقيانوسها خبر ندارم
تنها از ماهىِ سرخِ كوچكى سخن میگويم
كه آشناى من است
من از وسعت دشتها و صحراها خبر ندارم
تنها از نيلوفرى خفته بر بالشِ آرامشِ آب سخن میگويم
كه زيارتگهِ من است
من از آنچه در پس اين روزها و شبها پنهان است خبر ندارم
تنها از چشمهاى سياهِ يك شبِ برفى سخن میگويم
كه زادگاهِ من است
یکشنبه ۱۷ مهر ۹۰ :: October 9, 2011
میهمانِ خیال
باز چه کردهای تو با جان و دل و روان من
باز چه دیده در تو این دیدهی خونفشان من
میرسد از تو دم به دم، گرمی و نور ای صنم
روشن و زنده از تو شد جان من و جهان من
نور شدم، نظر شدم، چشم و دل سحر شدم
چونکه نشست مهر تو در دل آسمان من
قند شدم، غزل شدم، شهد شدم، عسل شدم
زانکه رسید بر لبت نیمهشبان لبان من
نیست عجب که تا سحر، خواب ندیده چشم تر
گشته خیال روی تو یکسره میهمان من
جمعه ۱۵ مهر ۹۰ :: October 7, 2011
حسین توست
این مرغ پرکشیده ز زندان حسین توست
در آسمانِ مهرِ تو مهمان حسین توست
در کربلای آن لب شیرین، که تشنه است؟
این لب رسیده بر لب جانان، حسین توست
اینک دلی که در پی تو میدود به سر
همچون غبار پای سواران، حسین توست
زین آتش نهفته چو آهی به نی رسید
آن نینوا شد و نفس آن، حسین توست
دیگر چه حاجت است به حج و طواف و سعی
جانی که شد به پای تو قربان، حسین توست
چهارشنبه ۱۳ مهر ۹۰ :: October 5, 2011
فاصله
مگو میان من و تو همیشه فاصلهایست
تو با منی همه دم، این سراب فاصله چیست
مقیمِ دائمِ دریای بیکران توام
ببین که فاصلهای بین آب و ماهی نیست
دوشنبه ۱۱ مهر ۹۰ :: October 3, 2011
گناه
چنین که دل بَری از خلق بی حساب و کتاب
خدای را چه جوابی دهی به روز حساب؟
مروّت است مگر تا سپیدهدم همه شب
تو خواب باشی و من از خیالِ تو بیخواب
نگاه در تو گناه است پیش زاهد لیک
یکی گناه که ارزد به صد هزار ثواب
به لطفِ مستیِ دائم از آن دو چشم سیاه
دلم رها شده از محنتِ خمارِ شراب
مدام پیش منی و همیشه فاصلهایست
میان ما، چو دلِ برکه و رخِ مهتاب
یکشنبه ۱۰ مهر ۹۰ :: October 2, 2011
لب برگ
چنان سرمست و خندانم من امروز
که سر از پا نمیدانم من امروز
یکی ابرِ سپیدِ شاد و آزاد
رها از بندِ زندانم من امروز
چو دستی بر شب مویش کشیدم
نسیم صبح را مانم من امروز
بشویم گَردِ غم از جانِ بستان
که باران بهارانم من امروز
چو آن شبنم که بوسیده لب برگ
سرودی تازه میخوانم من امروز
شنبه ۹ مهر ۹۰ :: October 1, 2011
تسبیح
همچو آن تسبیحِ سرگردان که در دستان توست
این دلِ دیوانهام سرمست و سرگردان توست
میفشاری گاه آن تسبیح را در مشت خویش
چون دلِ تنگِ گرفتارم که در دستان توست
گاه میچرخانی آن تسبیح را در آسمان
جان من هم گِردِ تو چرخان و دستافشان توست
دانههای رشتهی تسبیحت از اشک من است
چون گسست آن رشته، خون دیده بر دامانِ توست
گر رَوَد در ذکر تسبیح تو نامم یک نفس
نام خود را بُردهای، این بینشان از آنِ توست
پنجشنبه ۷ مهر ۹۰ :: September 29, 2011
یکی بود و هیچ چیز نبود
لیلهالقدر چشمهای تو بود
آن شبی که مرا ز خویش ربود
آن مبارک شبی که در دل من
تا سپیده سلام بود و سرود
تو سپردی امانتی به دلم
که تحمّل نکرد چرخ کبود
دیدم آن شب در آن دو چشم سیاه
که یکی بود و هیچ چیز نبود
ای خوشا آن دلی که نیمهشبان
دیده بر روی آفتاب گشود
جستجو
موسيقی
برای شنیدن نغمههای پیشین به این آدرس مراجعه کنید: www.amirsam.com
دونوازی سهتار و پیانو با الهام از ملودیهای تصنیف «زرد، سرخ ارغوانی» اثر امیرحسین سام